
Στις πρόζες της γιορτινής καθημερινότητας, δύσκολα αντιλαμβάνεται κανείς, ότι ανήμερα των Χριστουγέννων κάποιοι συνάνθρωποί μας δεν γιορτάζουν κάτω από λαμπυρίζοντα Χριστουγεννιάτικα δέντρα, με γέλια και ανοιχτές καρδιές χωρίς την αγωνία της επιβίωσης.
Κι όμως, οι συνάνθρωποί μας που αυτές τις ημέρες, κι όχι μόνο, στηρίζονται στην φιλανθρωπία και στην προσφορά χρόνο με το χρόνο αυξάνουν. Σε αυτή την περίπτωση οι αριθμοί δεν έχουν καμία σημασία.
Σημασία έχει όμως το αίσθημα και η ανάγκη της προσφοράς προς τους συνανθρώπους εξισορροπώντας έστω και φαινομενικά, έστω και για λίγες ημέρες, τις οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες. Εξάλλου όλοι έχουν δικαίωμα στη γιορτή της αγάπης, κι ευτυχώς η τοπική κοινωνία, φαίνεται το δικαίωμα αυτό να το προασπίζει με κάθε τρόπο κι όσο μπορεί.
Για το λόγο αυτό και πολλοί συμπολίτες μας αυτές τις ημέρες, προσπάθησαν να προσφέρουν ο καθένας με τις δυνάμεις τους μια ανάσα γιορτής σε όσους Τρικαλινούς χρειάζονται βοήθεια. Σε αυτή την κατεύθυνση, όπως και κάθε χρόνο, κινήθηκε και η Μητρόπολη Τρίκκης και Σταγών.
Φέτος πάνω από 200 οικογένειες δέχθηκαν τη στήριξη της εκκλησίας για να μπορέσουν να ζήσουν αξιοπρεπείς γιορτινές στιγμές. Οι Τράπεζες Αγάπης, Ιερών Ναών στα Τρίκαλα, που σήμερα είναι έξι στην πόλη μας, συντέλεσαν σημαντικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια.
Πριν από τα Χριστούγεννα, διανεμήθηκε φαγητό ώστε να μπορούν να έχουν ένα Χριστουγεννιάτικο γεύμα όσο το δυνατό περισσότεροι άνθρωποι. Από εκεί και πέρα, όμως και η οικονομική ενίσχυση ήταν ένας τρόπος να μετριαστεί το πρόβλημα.
Με κριτήρια τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά, δόθηκαν χρήματα για τη στήριξη των οικογενειών που πραγματικά έχουν ανάγκη. Βέβαια, τα χρήματα που δόθηκαν από την εκκλησία, στο μεγαλύτερο ποσοστό προέκυψαν από δωρεές και προσφορές άλλων Τρικαλινών, γεγονός που σημαίνει ότι ο κόσμος ανταποκρίνεται στο κάλεσμα για προσφορά. Πολύτεκνες οικογένειες, άποροι, άνθρωποι με χαμηλό εισόδημα έγιναν δέκτες αυτής της προσφοράς.
Όπως δήλωσε σχετικά και ο Πρωτοσύγκελος κ. Βαρθολομαίος Ιατρίδης, «Οι ανάγκες των προσώπων παραμένουν ίδιες καθημερινά. Η εκκλησία μέσα από το φιλανθρωπικό της έργο, έρχεται να ανακουφίσει τους άπορους, και μέσα από την προσφορά αυτή να γίνεται δοξολογία του ονόματος του Θεού, και οπωσδήποτε ένα μετρίασμα των αντιθέσεων. Όταν σβήνουν τα φώτα των ημερών.
Ο άνθρωπος πάλι στην εκκλησία εξακολουθεί να δέχεται το αληθινό φως του Χριστού». Ίσως, μακριά από την υλιστική χαρά να βρίσκει κανείς και την πραγματική ουσία των γιορτών των Χριστουγέννων.
Αυτό φαίνεται να πιστεύουν και οι δεκάδες συμπολίτες μας που δραστηριοποιούνται σε συλλόγους που προσπαθούν μέσα από εκεί να συμβάλλουν στην εξάλειψη των ανισοτήτων αλλά κι εκατοντάδες άλλοι που τους στηρίζουν είτε οικονομικά είτε εθελοντικά, πιστεύοντας βαθιά στη δύναμη του ανθρώπου γιατί άνθρωποι ευτυχώς υπάρχουν ακόμη.
Της ΕΛΕΝΗΣ ΧΟΛΕΒΑ






